De Chen-stijl werd ontwikkeld in Chen-dorp, een dorp niet ver van de voor zijn gevechtskunsten bekende Shaolin-tempel. Maar het is niet helemaal duidelijk hoe deze taiji-stijl tot stand kwam. Zoals bij de andere stijlen zijn er meerdere versies over het ontstaan van de stijl.

Het is mogelijk dat deze taijistijl voortvloeide uit de harde, externe gevechtskunsten van de Shaolin-tempel die ook in Chen-dorp beoefend werden. Taiji zou dan voor het eerst beoefend zijn in Chen-dorp in de zeventiende eeuw door Chen Wang Ting.

Het zou ook kunnen dat de Chen-stijl ontstond door invloeden van buitenaf eind achttiende, begin negentiende eeuw. Het verhaal gaat dat iemand van buiten het dorp de inwoners van Chen-dorp stond te bekijken, terwijl ze hun Shaolin-vormen aan het oefenen waren op het dorpsplein. Deze buitenstaander, Jiang Fa, kon zijn lach niet onderdrukken toen hij hen bezig zag. Chen Chang Xin, die de oefeningen leidde, voelde zich gekrenkt en viel Jiang Fa aan. Jiang Fa controleerde hem echter moeiteloos. Hierna vroeg Chen Chang Xin aan Jiang Fa om hem als zijn discipel te aanvaarden. Jiang Fa leerde hem zijn stijl, die terug gaat op de stijlen die in Wudang-gebergte geleerd werden. En zo was de basis voor de Chen-stijl gelegd.

Chen Chan Xin zou ook diegene zijn die een synthese maakte van de handvormen in Lao Jia (oude stijl of groot frame), yi lu (eerste vorm) en er lu (tweede vorm,ook wel canon fist genoemd). Hij bracht ook de Chen-stijl naar buiten: hij was de leraar van Yang Lu Chang die later de Yang-stijl ontwikkelde.

De Chen-stijl ontwikkelde zich trouwens zelf ook nog verder: Chen You Pen zou de `xiao Jia` of kleine stijl hebben ontwikkeld. Chen Fake ontwikkelde de 'xin jia' of nieuwe stijl.